Als speler vanaf het prille Isegrim-begin waagde Frans Ameye zich nu voor het eerst aan het regisseren. Met 'Olijfje' stond hij meteen voor een niet te onderschatten opgave, die hij samen met de technische ploeg en een groep enthousiaste spelers tot een goed einde bracht. Ook het decor, waar meer dan 250 vierkante meter jutestof was in verwerkt, was een huzarenstukje met ondermeer een instortende trap.

Regisseur Rik Vanessche had - god weet waarom - de schitterende inval het stuk te situeren in Tirol. Dus diende er ook gejodeld te worden. Specialist 'Johan Flösser' werd erbij gehaald om onze bende de knepen van het jodelen aan te leren. Ouderdomsdeken Frans Ameye kwam als eerste aan de beurt. Na het aanhoren van Frans' bas-bariton kwam Dhr. Flösser haast niet meer bij en ook de anderen gingen één voor één voor de bijl.
De nagalm van het afsluitende jodellied van 'Black Comedy' heeft inmiddels de Oostenrijkse grens bereikt en is nog lang niet uitgestorven…